Aaltjes: Vrijlevende wortelaaltjes kunnen wortels beschadigen, waarna infectie door schimmels kan optreden. Deze wortelaaltjes brengen ook bodemvirussen over en veroorzaken groeistagnaties.

Aardbeibloesemkever: Voor de bloei van de aardbeien verschijnen de zwarte snuitkevers die 4 mm groot zijn. Na een korte vreetperiode worden in de bloemknoppen eitjes afgezet. Daarbij vreten de kevers de stelen door, zodat de bloemknoppen omknikken en verwelken.

Aardbeiloopkever: Deze slanke zwarte kevers hebben geelrode poten en zijn ongeveer 15 mm groot. Ze zijn vooral actief tijdens de nachtelijke uren, dan vreten ze zaadjes van de vruchten.

Aardbeimijt: Aardbeimijten zijn moeilijk te vinden. Ze zitten tussen de haartjes op de bladeren en in de vouwen van de nog niet ontwikkelde blaadjes. De aardbeimijten veroorzaken misvorming en bronsverkleuring van het blad. Ook wordt de in aanleg aanwezige stengel en bloemknop beschadigd. Hierdoor ontstaan verkleurde en misvormde aardbeien.

Aardrupsen: Aardrupsen komen gedurende de nacht omhoog om plantdelen aan en af te vreten. De aardrups is in de grond vaak gemakkelijk terug te vinden omdat hij stukken plantedelen meeneemt naar zijn schuilplaats. Hij zit meestal vlak naast de plant. De grotere exemplaren zijn in staat gedurende een nacht het gehele hart van de plant weg te vreten.

Bladluis: Er zijn talrijke soorten bladluizen van verschillende vorm en kleur. In de loop van de zomer ontstaan diverse generaties. Bladluizen zijn voorzien van een steeksnuit, waarmee sappen uit de bladeren worden gezogen. Bij het zuigen wordt een stof ingebracht die de bladeren doet krullen. Luizen zijn echter vooral schadelijk door het overbrengen van virusziekten zoals het aardbeivlekkenvirus en het aardbei nerfrandvirus.

Ritnaalden: Ritnaalden zijn larven van de kniptor. Ze veroorzaken vooral schade bij gronden die een bepaalde tijd voorzien zijn van een dichte begroeiing, zoals bijvoorbeeld grasland. Ook ideaal voor dit insect is een perceel met veel onkruid.
Dit insect boort zich in het vlezige deel van het rhizoom. Een dergelijk aangetaste plant sterft bijna altijd af.

Rupsen: Verschijnen meestal in het voorjaar in vooral overwinterde percelen.

Schuimbeestjes: Schuimbeestjes veroorzaken schuim in de bladoksels, op groeipunten en op stengels. In dit schuim zit de groene larve. Deze veroorzaken door te zuigen fijne, gele vlekjes op de bladeren en verkreukeling van het blad.

Slakken: Bij vochtig weer kunnen vooral kleine naaktslakken de rijpende vruchten ernstig beschadigen. Er ontstaan gaatjes en schaafplekken.

Trips: Veroorzaakt vruchtbeschadiging. Trips wordt in de bloem aangetroffen en veroorzaken schade door in de bloem te zuigen. Wanneer een beschadigde bloem uitgroeit tot een aardbei is deze meteen geschikt voor klasse II.

Wantsen: Deze steken in het plantweefsel. Groeipunten en bladeren raken misvormd en vertonen gaatjes. De bloem kan ontbreken of sterk misvormd zijn.

Wortelduizendpoot: Een typische boosdoener op de wat zwaardere kleigronden. Het is een wit, klein en vluchtig beestje dat massaal kan voorkomen. Het veroorzaakt ernstige groeireductie door vreterij aan de nieuw gevormde wortels.

Tegen veel van deze insecten zijn natuurlijke vijanden in te zetten. Meer informatie: